غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۴۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سبزی که سیاه است ازو روز من این است

سروی که منم فاخته اش این نمکین است

۱

زان شمع نسوزم که ز فانوس حصاری است

گرد سر آن شمع که در خانه زین است

۲

در جبهه من شعله فطرت بتوان دید

چون تیغ عیان جوهرم از چین جبین است

۳

در خانه آیینه چه حاجت به چراغ است؟

بر سینه من داغ نهادن نمکین است

۴

بگذار که صائب ز لبت کام بگیرد

امروز که کنج دهنت بوسه نشین است

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استقافیه: ـین۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«است» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. استاست
  3. دیداست
  4. استاست
  5. بگیرداست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.