غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۱۴۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

خضری که به آدم ندهد آب همین است

۱

شوخی که به یک جلوه مستانه جهان را

داده است به سیلاب می ناب همین است

۲

سیلاب خرامی که فکنده است ز رفتار

در کوه گران رعشه سیماب همین است

۳

ماهی که نموده است ز رخسار شفق رنگ

خون در دل خورشید جهانتاب همین است

۴

بحری که ز رخسار گهر گرد یتیمی

شسته است به رخساره چون آب همین است

۵

آن فتنه ایام که در پرده شبها

آورده شبیخون به سر خواب همین است

۶

آن دشمن ایمان که ز رخسار چو قندیل

آتش زده در سینه محراب همین است

۷

آن گوهر شهوار که دریای گهر را

در گوش کشد حلقه گرداب همین است

۸

خورشید عذاری که ازو سوخته صائب

خون در جگر لاله سیراب همین است

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: همین استقافیه: ـب۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. رااست
  3. رفتاراست
  4. رنگاست
  5. یتیمیاست
  6. شبهااست
  7. قندیلاست
  8. رااست
  9. صائباست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.