غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۵۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

از حسن تو جیب خاک پر ماه است

یوسف ز خجالت تو در چاه است

۱

خالی که ز گردن تو می تابد

همچشم ستاره سحرگاه است

۲

بگذار جگی جگی ببوسم من

خالی که بر آن جگی جگی گاه است

۳

عمر عاشق ز خضر کمتر نیست

این رشته ز پیچ و تاب کوتاه است

۴

هر آینه راست جوهر خاصی

آیینه سینه جوهرش آه است

۵

در منزل کفر و دین نمی ماند

با عشق سبکروی که همراه است

۶

انگشت به هیچ حرف نگذارد

از درد سخن کسی که آگاه است

۷

صائب ز زمین دل برون آور

طول املی که ریشه آه است

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـه۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. تابداست
  3. مناست
  4. نیستاست
  5. خاصیاست
  6. مانداست
  7. نگذارداست
  8. آوراست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.