غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۶۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آیینه را سیاه کند با غبار بحث

گو آسمان مکن به من خاکسار بحث

۱

در عالم شهود ندارد دلیل راه

حیران عشق را نکند بیقرار بحث

۲

آخر کدام نقص ازین بیشتر بود؟

کز خجلت طرف نشود شرمسار بحث

۳

بر ساحل افکند خس و خاشاک را محیط

از مجلس حضور بود بر کنار بحث

۴

از نبض اختیار، بلا موج می زند

تسلیم هر که شد نکند اختیار بحث

۵

بر سنگ خاره زد گهر آبدار خویش

هر کاملی که کرد به ناقص عیار بحث

۶

آیینه را ز نقش پریشان مکن سیاه

در مجلس حضورمکن زینهار بحث

۷

یک عقده وا نشد زدل ارباب علم را

چندان که برد ناخن دقت به کار بحث

۸

با روی تیغ، ناخن جوهر چه می کند؟

دلهای ساده را ننماید فگار بحث

۹

صائب نصیحتی است ز صاحبدلان مرا

تا صلح ممکن است مکن اختیار بحث

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بحثقافیه: ـار۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بحثبحث
  2. راهبحث
  3. بودبحث
  4. محیطبحث
  5. زندبحث
  6. خویشبحث
  7. سیاهبحث
  8. رابحث
  9. کندبحث
  10. مرابحث

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.