غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۱۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

عاقبت کار نظربازان به سامان می شود

گرد مجنون سرمه چشم غزالان می شود

۱

نه فلک تنگ است بر خورشید عالمتاب عشق

لیک از کوچکدلی در ذره پنهان می شود

۲

روز ما نسبت به شب برقی است کز ابر سیاه

می نماید گوشه ابرو و پنهان می شود

۳

نیست جان کاملان را در تن خاکی قرار

می رود آسایش از گوهر چو غلطان می شود

۴

هر که صائب چشم پوشد از پسند خویشتن

عالم پرخار در چشمش گلستان می شود

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می شودقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می شود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. شودشود
  2. عشقشود
  3. سیاهشود
  4. قرارشود
  5. خویشتنشود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.