غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۵۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید

می به کشتی در کنار آب می باید کشید

۱

می توان تا چشمی از روی گلستان آب داد

پرده نسیان به روی خواب می باید کشید

۲

کم نه ای از بلبل و قمری درین بستانسرا

ناله ای چند از دل بیتاب می باید کشید

۳

در سیاهی می کند می کار آب زندگی

در دل شبها شراب ناب می باید کشید

۴

صحبت روشن ضمیران زنگ از دل می برد

باده روشن شب مهتاب می باید کشید

۵

ساده کن از فلس خود را، ورنه از هر موجه ای

همچو ماهی وحشت قلاب می باید کشید

۶

خون کنم دل را که تا این مایه تشویش هست

منت دلجویی از احباب می باید کشید

۷

با لب لعل بتان افتاده صائب کار ما

تشنه ما را ز گوهر آب می باید کشید

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می باید کشیدقافیه: ـب۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. کشیدکشید
  2. دادکشید
  3. بستانسراکشید
  4. زندگیکشید
  5. بردکشید
  6. ایکشید
  7. هستکشید
  8. ماکشید

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.