ای در آتش از گل روی تو نعل لالهها
ماه رخسار ترا از حلقه خط هالهها
۱من که صد خونین جگر را داغ میدادم به طرح
میکنم دریوزه داغ این زمان از لالهها
۲ناله سوزان اگر از دل چنین آید به لب
پرده فانوس گردد، پرده تبخالهها
۳ای که محو چشم خوبان گشتهای، ایمن مباش
کاین بلاهای سیه دارد عجب دنبالهها
۴کاروان اشک ما را آتشی در کار نیست
آتش این کاروان است آتشینپرگالهها
۵جمع برگردد، پریشان گر رود تیر از کمان
میرسد یک جا به دل فیض پریشان نالهها
۶صحبت نیکان بود اکسیر ناقصطینتان
میشود یاقوت در پیمانه گل، ژالهها
۷مهر خاموشی شود گل بر دهان بلبلان
هرکجا صائب شود آغاز، خونین نالهها
۸