سر نمی‌پیچند از تیغ اجل دیوانه‌ها
گوش بر آواز سیلابند این ویرانه‌ها
۱از نفس افتاد موج و بحر از شورش نشست
همچنان زنجیر می‌خایند این دیوانه‌ها
۲نعمت دنیای دون پرور به استحقاق نیست
صاحب گنجند اینجا بیشتر ویرانه‌ها
۳هرکه بر داغ حوادث همچو مردان صبر کرد
خورد آب زندگی زین آتشین پیمانه‌ها
۴تا نریزی روزگاری آب بر دست سبو
همچو جام می نگردی محرم میخانه‌ها
۵دیده مورست صحرا چون لطیف افتاد حسن
در دل هر ذره دارد مهر وحدت خانه‌ها
۶تا مباد آگاه از ذوق گرفتاری شوند
می‌کنم آزاد طفلان را ز مکتب‌خانه‌ها
۷گر شهیدان را زیارت می‌کنی وقت است وقت
خاک را برداشت از جا جنبش این دانه‌ها
۸نیست در طینت جدایی عاشق و معشوق را
شمع بتوان ریخت از خاکستر پروانه‌ها
۹هرچه گویند آشنایان سخن، منت به جان!
نیستم من مرد تحسین سخن بیگانه‌ها
۱۰خال را در دلربایی نسبتی با زلف نیست
داغ دارد دام را گیرایی این دانه‌ها
۱۱نیست صائب ملک تنگ بی‌غمی جای دو شاه
زین سبب طفلان جدل دارند با دیوانه‌ها
۱۲
