غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۲۸۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

دیدنت باعث سرسبزی جان می‌گردد

پیر در سایه سرو تو جوان می‌گردد

۱

دیده مگشا به تماشا که درین عبرتگاه

هرکه پوشد نظر از دیده‌وران می‌گردد

۲

در سبک‌مغز ندارد سخن سخت اثر

که فلاخن سبک از سنگ گران می‌گردد

۳

بر مدار از لب خود مهر خموشی زنهار

کاین سپر مانع شمشیر زبان می‌گردد

۴

از بدان فیض محال است به نیکان نرسد

تیر کج باعث آرام نشان می‌گردد

۵

عالم از جلوه مستانه او شد ویران

آب از قوت سرچشمه روان می‌گردد

۶

صائب از دور محال است که افتد جامش

هرکه در میکده از دُردکشان می‌گردد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: می‌گرددقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می‌گردد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. می‌گرددمی‌گردد
  2. عبرتگاهمی‌گردد
  3. اثرمی‌گردد
  4. زنهارمی‌گردد
  5. نرسدمی‌گردد
  6. ویرانمی‌گردد
  7. جامشمی‌گردد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.