غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۳۵۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

از تپش منع دل بی سر و پا نتوان کرد

منع بیطاقتی قبله نما نتوان کرد

۱

نتوان آب گرفت از جگر تشنه تیغ

دل ز دلدار به تدبیر جدا نتوان کرد

۲

با گهر از صدف پوچ گذشتن سهل است

دو جهان چیست که در عشق فدا نتوان کرد؟

۳

تن چه باشد که دریغ از سگ آن کو دارند؟

استخوان چیست که در کار هما نتوان کرد؟

۴

سد آیینه ترا پیش نظر تا باشد

چون سکندر هوس آب بقا نتوان کرد

۵

شود از سجده حق آینه دل روشن

بی قد خم شده این تیغ جلا نتوان کرد

۶

در حریمی که کند دلبر ما دست بلند

چیست پیراهن یوسف که قبا نتوان کرد؟

۷

صبح در خون شفق می تپد و می گوید

که نفس راست درین تنگ فضا نتوان کرد

۸

نگذری تا ز سر دانه دل چون پر کاه

دست خود در کمر کاهربا نتوان کرد

۹

به زبانی که کشد خار ملامت صائب

دامن کعبه مقصود رها نتوان کرد

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نتوان کردقافیه: ـا۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کردکرد
  2. تیغکرد
  3. استکرد
  4. دارندکرد
  5. باشدکرد
  6. روشنکرد
  7. بلندکرد
  8. گویدکرد
  9. کاهکرد
  10. صائبکرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.