غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۴۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

کاهلانی که درین ره به هوس می آیند

دو قدم راه نپیموده به پس می آیند

۱

هست در هرزه درایی خطر راهروان

رهزنان بیش به آواز جرس می آیند

۲

برخورند از می جان بخش حیات آن جمعی

که درین نشأه به کار همه کس می آیند

۳

فیض خود سازد اگر ذوق گرفتاری عام

همه مرغان ز گلستان به قفس می آیند

۴

عالم غیب اگر نیست روان بخش، چرا

مردگان زنده به خواب همه کس می آیند؟

۵

شوخ چشمان که ندارند حیا در دیده

بی طلب در همه بزمی چو مگس می آیند

۶

اگر از پرده برآیند چنین لاله رخان

صائب از پرده برون اهل هوس می آیند

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می آیندقافیه: ـس۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست

پایان مصرع‌ها

  1. آیندآیند
  2. راهروانآیند
  3. جمعیآیند
  4. عامآیند
  5. چراآیند
  6. دیدهآیند
  7. رخانآیند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.