غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۷۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

باد را راه در آن طره پیچان نبود

شانه را دست بر آن زلف پریشان نبود

۱

در شهادت دل من همت دیگر دارد

نشوم کشته به زخمی که نمایان نبود

۲

عندلیبی که به هر غنچه دلش می لرزد

بهتر آن است که در صحن گلستان نبود

۳

دل ز تسخیر سر زلف تو شد شادی مرگ

مور را حوصله ملک سلیمان نبود

۴

صحبت دختر رز طرفه خماری دارد

هیچ کس نیست که از توبه پشیمان نبود

۵

شرمگینان به خموشی ادب خصم کنند

تیغ این طایفه در معرکه عریان نبود

۶

شانه را ناخن تدبیر به سرپنجه نماند

مشکل زلف گشودن زهم، آسان نبود

۷

آنقدر شور که باید همه با خود دارد

داغ ما در خم تاراج نمکدان نبود

۸

مصرعی سر نزند از لب فکرت صائب

اگر آن زلف سیه سلسله جنبان نبود

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: نبودقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«نبود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. نبودنبود
  2. داردنبود
  3. لرزدنبود
  4. مرگنبود
  5. داردنبود
  6. کنندنبود
  7. نماندنبود
  8. داردنبود
  9. صائبنبود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.