غزل شمارهٔ ۳۵۷۲ صائب

ردیف احتمالی: می‌بودقافیه: ـان۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«می‌بود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

1. می‌بودمی‌بود
2. می‌خوردندمی‌بود
3. خونمی‌بود
4. رامی‌بود
5. بهارمی‌بود
6. اگرمی‌بود
7. فاشمی‌بود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.