غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۷۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

می شود آب روان چون به رگ تاک رود

صرفه آب در آن است که در خاک رود

۱

همه شب گرد دل سوختگان می گردی

کس ندیدم که در آتش چو تو بیباک رود

۲

گرد گشتیم و بلندست همان پایه ما

خاکساری علمی نیست که در خاک رود

۳

خشک شد چشمه شمشیر ز سرگرمی من

تا ازین شعله آتش چه به فتراک رود

۴

چشمه عشق به دریای کرم پیوسته است

نظر عشق به هرکس که فتد پاک رود

۵

حال مرغان گرفتار چه خواهد بودن؟

در مقامی که قفس با دل صد چاک رود

۶

حیف و صد حیف که در عالم امکان صائب

گوشه ای نیست که کس با دل غمناک رود

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: رودقافیه: ـاک۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. رودرود
  2. گردیرود
  3. مارود
  4. منرود
  5. استرود
  6. بودنرود
  7. صائبرود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.