غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۵۷۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجود

بازی نعمت الوان مخور از خوان وجود

۱

گریه تلخ بود چشمه شیرین حیات

آه افسوس بود گرد بیابان وجود

۲

رحم کن بر دل صدپاره، مشو هم نمکش

که بود شور قیامت نمک خوان وجود

۳

زود باشد که کند زهر ندامت سبزش

هرکه لب تر کند از چشمه حیوان وجود

۴

دامن دشت عدم تا به قیامت سبزست

دو سه روزی است برومندی بستان وجود

۵

چه به غیر از دل و چشم نگران با خود برد؟

شبنم ما ز تماشای گلستان وجود

۶

پیش شمعی که شد از آفت هستی آگاه

دهن گاز بود طوق گریبان وجود

۷

پر کاهی است که بر باد بود بنیادش

در بیابان عدم تخت سلیمان وجود

۸

می‌توان یافت به صبح دل بیدار نجات

از خیال عدم و خواب پریشان وجود

۹

نیست جز جوهر شمشیر شهادت صائب

خط آزادی اطفال دبستان وجود

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: وجودقافیه: ـان۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«وجود» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. وجودوجود
  2. حیاتوجود
  3. نمکشوجود
  4. سبزشوجود
  5. سبزستوجود
  6. بردوجود
  7. آگاهوجود
  8. بنیادشوجود
  9. نجاتوجود
  10. صائبوجود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.