غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۶۶۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

چو غرقه ای که به هر موجه خطر چسبد

۱

کشیده است مرا عشق زیر بار غمی

که از تحمل آن کوه بر کمر چسبد

۲

به دار، الفت منصور حجت خامی است

که میوه خام چو افتاد بر شجر چسبد

۳

کسی که دست به زلف دراز او دارد

چرا به دامن این عمر مختصر چسبد؟

۴

بغیر شهد خموشی کدام شیرینی است

که از حلاوت آن لب به یکدگر چسبد

۵

میسرست چو اندیشه تو صائب را

چرا به دامن اندیشه دگر چسبد؟

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: چسبدقافیه: ـر۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. چسبدچسبد
  2. غمیچسبد
  3. استچسبد
  4. داردچسبد
  5. استچسبد
  6. راچسبد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.