غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۷۳۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

رگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

۱

سر بریده شبنم به آفتاب رسید

همان امید مرا گرم جستجو دارد

۲

چگونه جلوه کند آفتاب یکرنگی؟

درین زمانه که آیینه پشت و رو دارد

۳

همین نه گردن شیطان ز کبر دارد طوق

به هر که بنگری این طوق در گلو دارد

۴

ز بوی یاسمن یأس مغز من تازه است

گل امید ندانسته ام چو بو دارد

۵

ز لاله زار شهادت قدم برون مگذار

بغیر تیغ که آبی دگر به جو دارد؟

۶

مجوی سر خط آزادی از فلک صائب

که خود ز کاهکشان طوق در گلو دارد

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: داردقافیه: ـو۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دارددارد
  2. رسیددارد
  3. یکرنگیدارد
  4. طوقدارد
  5. استدارد
  6. مگذاردارد
  7. صائبدارد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.