غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۷۹۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

زمین ساده ما نقش پا نمی گیرد

۱

حریف پرتو منت نمی شود دل من

ز صیقل آینه من جلا نمی گیرد

۲

کجا دراز شود پیش این سیاه دلان؟

که رنگ، دست غیور از حنا نمی گیرد

۳

سری به افسر آزادگی سزاوارست

که جا به سایه بال هما نمی گیرد

۴

به هرکه نیست به حق آشنا، ندارد کار

سگی است نفس که جز آشنا نمی گیرد

۵

چگونه بلبل ازین گلستان کند پرواز؟

که شبنم از رخ گلها هوا نمی گیرد

۶

سبک ز دشت وجود آنچنان گذر کردیم

که خون آبله ای پای ما نمی گیرد

۷

اگر سفر کنی از خویش در جوانی کن

که جای پای سبکرو عصا نمی گیرد

۸

کریم را ز طرف نیست چشم استحقاق

به کفر، رزق ز کافر خدا نمی گیرد

۹

اگر ز اهل دلی از گزند ایمن باش

سگ محله عشق آشنا نمی گیرد

۱۰

کشیده ام ز طمع دست خود چنان صائب

که نقش، پهلویم از بوریا نمی گیرد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نمی گیردقافیه: ـا۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. گیردگیرد
  2. منگیرد
  3. دلانگیرد
  4. سزاوارستگیرد
  5. کارگیرد
  6. پروازگیرد
  7. کردیمگیرد
  8. کنگیرد
  9. استحقاقگیرد
  10. باشگیرد
  11. صائبگیرد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.