ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد
به پای من چو رسد خار رنگ می بازد
۱اگر ز نغمه سیراب، پرده بردارم
هزار غنچه منقار رنگ می بازد
۲نسیم شوخ می پرده در چو تند شود
به سینه غنچه اسرار رنگ می بازد
۳به او چه از دل خونین خود سخن گویم؟
که حرف بر لب اظهار رنگ می بازد
۴شکسته رنگ نگشتی ز عشق، ای بیدرد
ز عشق، چهره دیوار زنگ می بازد
۵ز ساده لوحی اگر با رخش حریف شود
گل شکفته (چه) بسیار رنگ می بازد
۶کسی چه تحفه به بازار روزگار برد؟
که گل ز سردی بازار رنگ می بازد
۷اگر به صورت دیبا نگاه تلخ کنی
ز چهره تا گل دستار رنگ می بازد
۸چه حرف از گل تسبیح می زنی صائب؟
خمش که سنبل زنار رنگ می بازد
۹
