دلم بجا زتماشای دلنوازآمد
شکار وحشیی از دام جست وباز آمد
۱چرا یکی نشود ده نشاط من کان شوخ
به صد عتاب شد وباهزارناز آمد
۲اگر چه از نظر آن دلبر گران تمکین
چو کبک رفت خرامان چو شاهباز آمد
۳ز اضطراب ندانم دل رمیدن کجاست
کنون که برسرم آن یار دلنوازآمد
۴اگر چه ز آمدنش رفت دست ودل از کار
به عذرخواهی آن عمر رفته باز آمد
۵به روی گرم مرا کرد پرسشی چون شمع
که موبموی من از شرم در گداز آمد
۶مگر نماند اثر در جهان ز آبادی
که بر خرابه دلها به ترکتاز آمد
۷چگونه شکر کنم بی نیاز را صائب
که نازنین من در به صد نیاز آمد
۸
