غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۸۸۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

خط تو سلسله خود به مشک ناب رساند

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساند

۱

چگونه شمع تجلی ز رشک نگدازد

رخ تو خانه آیینه را به آب رساند

۲

هلاک فیض سبکروحیم که از گلشن

به یک نفس سر شبنم به آفتاب رساند

۳

هزار کاسه پراز خون نوح بخت ضعیف

پی گذشتن من زورق حباب رساند

۴

بلندگشت زهر گوشه هایهوی سپند

دگر که دست به آن گوشه نقاب رساند

۵

همان به چشم تو از ذره کم عیارتریم

اگر چه شهرت مارا به آفتاب رساند

۶

عجب که مصرعی از پیش کلک او بجهد

چنین که صائب ما مشق انتخاب رساند

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: رساندقافیه: ـاب۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. رساندرساند
  2. نگدازدرساند
  3. گلشنرساند
  4. ضعیفرساند
  5. سپندرساند
  6. عیارتریمرساند
  7. بجهدرساند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.