غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۶۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

که داغ لاله به خونابه جگر نرود

۱

ز چاه خوبی یوسف نمی شودخس پوش

به بند حسن گلوسوز از شکر نرود

۲

چه سود دولت دنیا خسیس طبعان را

که حرص از آتش سوزان به تاج زر نرود

۳

ز دل به باده روشن نمی رود غم عشق

به آفتاب کلف از رخ قمر نرود

۴

تمام روی زمین بی نزاع وجنگ وجدل

ازان کس است که از حد خود بدر نرود

۵

که می برد خبر کشتن مرا بیرون

ز محفلی که ز دلبستگی خبر نرود

۶

به زیر برگ خزیده است میوه ام جایی

کز آفتاب رگ خامی از ثمر نرود

۷

به خاص وعام بزرگانه می دهد پهلو

چرا به پای خم می کسی به سرنرود

۸

تسلی دل صائب به وصل ممکن نیست

که تلخکامی بادام از شکر نرود

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نرودقافیه: ـر۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. نرودنرود
  2. پوشنرود
  3. رانرود
  4. عشقنرود
  5. وجدلنرود
  6. بیروننرود
  7. جایینرود
  8. پهلوسرنرود
  9. نیستنرود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.