غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۷۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

کدام ذره شنیدی که آفتاب شود

۱

فسردگی است عنان تاب سالک از مقصود

گره به سینه نگردد دلی که آب شود

۲

مریز خون غزالی که مشک خواهد شد

مچین به غنچگی آن گل کزاوگلاب شود

۳

به داد من برس ای عشق بیش ازین مپسند

که زندگانی من صرف خورد وخواب شود

۴

جهان پوچ بهشتی است ژاژخایان را

ز شوره زار کجا موجه سراب شود

۵

به ظالمان چه کند تا سرشک مظلومان

که داغ شعله نمکسود از کباب شود

۶

کلاه گوشه به دریای پرگهر شکند

سرس که پرز هوای تو چون حباب شود

۷

ز عمر قسمت دلمردگان سیه کاری است

زفیض صبح گرانی نصیب خواب شود

۸

فریب عشرت روپوش روزگار مخور

که نوشخند رگ تلخی گلاب شود

۹

اگر بقا طلبی با شکستگی خوش باش

که مه تمام چو شد پای در رکاب شود

۱۰

عمارتی که بلند از هوا کنی صائب

به نیم چشم زدن پست چون حباب شود

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شودقافیه: ـاب۱۰ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. شودشود
  2. مقصودشود
  3. شدشود
  4. مپسندشود
  5. راشود
  6. مظلومانشود
  7. شکندشود
  8. استشود
  9. مخورشود
  10. باششود
  11. صائبشود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.