غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۰۴۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هشیار را به مجلس مستان که می‌برد

از بهر عیب خویش نگهبان که می‌برد

۱

چندین نگاه حسرت و خمیازه دریغ

از زخم و داغ من به نمکدان که می‌برد

۲

چون دست جوهری شده پایم ز آبله

این مژده را به خار مغیلان که می‌برد

۳

رنگ شکسته شیشه به رویم شکسته است

پیغام من به باده‌فروشان که می‌برد

۴

چندین هزار قافله تا کعبه امید

غیر از جنون ز راه بیابان که می‌برد

۵

ما را به کوچه غلط انداختن چرا

دل را به غیر زلف پریشان که می‌برد

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: که می‌بردقافیه: ـان۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«که می‌برد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. می‌بردمی‌برد
  2. دریغمی‌برد
  3. آبلهمی‌برد
  4. استمی‌برد
  5. امیدمی‌برد
  6. چرامی‌برد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.