زان قامت بلند نظر باز نگذرد
زین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
۱هنگامه سخن به سخن گرم می شود
صاحب سخن ز چشم سخنسار نگذرد
۲اشک از غبار خاطر من ره برون نبرد
زین گرد سیل خانه برانداز نگذرد
۳از سیر لاله زار زند نعل واژگون
برخاک کشتگان اگر از ناز نگذرد
۴در سینه من است ازان کبک خوشخرام
کوهی کز آن عقاب به پرواز نگذرد
۵صائب ز عجز نیست ز راه مروت است
فریاد من اگر ز هم آواز نگذرد
۶
