غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۰۷۶ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

از موج آب مرده به دریا کجا رسد

۱

در وادیی که خضر در او موج می زند

ما ایستاده ایم که بانگ درا رسد

۲

در زاهدان سماع سرایت نمی کند

شاخ بریده را چه مدد از صبا رسد

۳

در ترک خواهش است اگر هست دولتی

نعمت فزون به مردم بی اشتها رسد

۴

پیچد به دست وپای مگس دام عنکبوت

زور فلک به مردم بی دست وپارسد

۵

در پیری از سعادت دنیا چه فایده

آخر به استخوان چه ز بال هما رسد

۶

چشم صفا ندارم ازین تیره خاکدان

یعقوب را چه روشنی از توتیا رسد

۷

صائب ز چشم او طمع مردمی خطاست

بیمار چون به درد دل خلق وا رسد

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: رسدقافیه: ـا۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. رسدرسد
  2. زندرسد
  3. کندرسد
  4. دولتیرسد
  5. عنکبوتوپارسد
  6. فایدهرسد
  7. خاکدانرسد
  8. خطاسترسد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.