غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۱۲۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساند

ما را ازین جهان به جهان دگر رساند

۱

صد حلقه برامید من افزود پیچ وتاب

هر رشته ای که ریشه به آب گهر رساند

۲

یاقوت آتشین ترا دید آب شد

لعلی که آفتاب به خون جگر رساند

۳

ما را رساند بی پرو بالی به کوی دوست

پروانه را به شمع اگر بال وپر رساند

۴

از دولت نخوانده مرا ساخت بیخبر

هرکس به من ز آمدن او خبر رساند

۵

زنهار تلخ وتند مشو کز زبان چرب

بادام خویش را به وصال شکر رساند

۶

مخمور را به رطل گران دستگیر شد

ما را کسی که سنگ ملامت به سر رساند

۷

از دیده سفید به مطلب رسید دل

این نخل را شکوفه به وصل ثمر رساند

۸

در وادی طلب نفس برق وباد سوخت

این راه را دگر که تواند بسر رساند

۹

نقصان نکرده است ز اهل سخن کسی

شد سبز حرف هر که به طوطی شکر رساند

۱۰

شاخ از شکستگی به ثمر گرچه کم رسد

ما را دل شکسته به وصل ثمر رساند

۱۱

صائب چو خون مرده نرفتم ز جای خود

چندان که روزگار به من نیشتر رساند

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: رساندقافیه: ـر۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. رساندرساند
  2. وتابرساند
  3. شدرساند
  4. دوسترساند
  5. بیخبررساند
  6. چربرساند
  7. شدرساند
  8. دلرساند
  9. سوخترساند
  10. کسیرساند
  11. رسدرساند
  12. خودرساند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.