غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۲۱۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

شد چون هدف سر که درین خاکدان بلند

کز شش جهت نگشت صدای کمان بلند

۱

افکند دور ناله ز آتش سپند را

زنهار چون سپند نسازی فغان بلند

۲

همت بلند دار که آسیب کم رسد

آن را که چون عقاب بود آشیان بلند

۳

زان پیشتر که کعبه شود بوسه گاه خلق

گلبانگ بوسه بود ازان آستان بلند

۴

ابرو کشیده ومژه شوخ ونگه رسا

ناوک بلند ودست بلندوکمان بلند

۵

یکباره بستن در انصاف خوب نیست

دیوار باغ را مکن ای باغبان بلند

۶

لاف کرم نتیجه پستی همت است

از دست کوته است که باشد زبان بلند

۷

امروز نیست داغ جنون پرده سوز عقل

پیوسته بود آتش این کاروان بلند

۸

چون لاله داغدار شد پرده های گوش

هر جا شود ز خامه صائب فغان بلند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: بلندقافیه: ـان۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«بلند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. بلندبلند
  2. رابلند
  3. رسدبلند
  4. خلقبلند
  5. رسابلند
  6. نیستبلند
  7. استبلند
  8. عقلبلند
  9. گوشبلند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.