غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۲۲۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

نازک لبان سخن به زبان تو می کنند

این غنچه ها نظر به دهان تو می کنند

۱

خورشید طلعتان صدف چشم پرگهر

از چهره ستاره فشان تو می کنند

۲

شیرین لبان که شور به عالم فکنده اند

دریوزه نمک ز دهان تو می کنند

۳

جمعی که دل به ملک سلیمان نداده اند

چون مور ریزه چینی خوان تو می کنند

۴

چون یوسف آن کسان که به عزت بر آمدند

اظهار بندگی به زمان تو می کنند

۵

آشفته خاطران که ز عالم گسسته اند

پیوند جان به موی میان تو می کنند

۶

از لطف آشکار تو عشاق بی نصیب

دل خوش به التفات نهان تو می کنند

۷

محراب خویش سبحه شماران آسمان

از ابروان همچو کمان تو می کنند

۸

سرسبز آن گروه که بی ایستادگی

جان را فدای سرو روان تو می کنند

۹

آنان که از سواد جهان دست شسته اند

دل خوش به داغ لاله ستان تو می کنند

۱۰

صائب چه فتنه ای تو که چون زلف گلرخان

در گوش حلقه هازبیان تو می کنند

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: تو می کنندقافیه: ـان۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«تو می کنند» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. کنندکنند
  2. پرگهرکنند
  3. اندکنند
  4. اندکنند
  5. آمدندکنند
  6. اندکنند
  7. نصیبکنند
  8. آسمانکنند
  9. ایستادگیکنند
  10. اندکنند
  11. گلرخانکنند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.