غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۲۲۸ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنند

روز سفید خود شب یلدا نمی‌کنند

۱

پیکان دهن به خنده چو سوفار باز کرد

از کار ما هنوز گره وا نمی‌کنند

۲

خوبان که همچو سیل عنان‌ریز می‌روند

اندیشه از خرابی دل‌ها نمی‌کنند

۳

دارد حذر ز سایه خود عقل شیشه دل

دیوانگان ز سنگ محابا نمی‌کنند

۴

در عالمی که حشر مکافات قایم است

از تیشه رخنه در دل خارا نمی‌کنند

۵

آن‌ها که کرده‌اند چو کف بار خود سبک

اندیشه از تلاطم دریا نمی‌کنند

۶

در راه چون پیاده حج خرج می‌شوند

جمعی که فکر توشه عقبی نمی‌کنند

۷

سستی مکن که راهنوردان کوی عشق

در خواب مرگ نیز کمر وانمی‌کنند

۸

صائب تمام عمر به زندان وحشتند

جمعی که زندگی به مدارا نمی‌کنند

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: نمی‌کنند۸ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایان مشترکی پیدا نشد
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند
  • مصرع نخست مطلع در الگو نمی‌گنجد

پایان مصرع‌ها

  1. نمی‌کنندنمی‌کنند
  2. کردنمی‌کنند
  3. می‌روندنمی‌کنند
  4. دلنمی‌کنند
  5. استنمی‌کنند
  6. سبکنمی‌کنند
  7. می‌شوندنمی‌کنند
  8. عشقوانمی‌کنند
  9. وحشتندنمی‌کنند

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.