غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۲۶۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از نور وحدت آن که دلش بهره ور شود

کی از هجوم ذره پریشان نظر شود

۱

جایی که هفت پرده حجاب نظر نشد

کی آسمان حجاب دل دیده ور شود

۲

رنگش ز آفتاب قیامت نمی پرد

رخسار هر که لعل به خون جگر شود

۳

ته جرعه ای ز جسم گرانجان او بجاست

آن را که از محیط کف پای تر شود

۴

طالع نگر که دیده من در حریم وصل

از شرم عشق حلقه بیرون در شود

۵

هر خار بی گلی گل بی خار می شود

در راه سالکی که ز خود بیخبرشود

۶

هر برگ سبز دامن پر سنگ می شود

روزی که نخل طالع ما بارور شود

۷

چندان که خط زیاده دهد گوشمال حسن

صائب امیدواری من بیشتر شود

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: شودقافیه: ـر۷ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. شودشود
  2. نشدشود
  3. پردشود
  4. بجاستشود
  5. وصلشود
  6. شودبیخبرشود
  7. شودشود
  8. حسنشود

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.