غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۳۰۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

طوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد

۱

در زیر تیغ هر که سری باز کرده است

مشکل که تن به سایه بال هما دهد

۲

یک عمر در فراق تو خون خورده ایم ما

یک روز وصل داد دل ما کجا دهد

۳

از بوسه آنچه می دهی ای سنگدل به من

حاشا که هیچ سفله به دست گدا دهد

۴

در عهد ما که قحط نسیم مروت است

جز آه کیست خانه دل ما را صفا دهد

۵

چون دانه هر که سر بدر آرد ز جیب خاک

باید که تن به گردش نه آسیا دهد

۶

چون گل بساط پهن نمودن ز سادگی است

در گلشنی که غنچه صدای درا دهد

۷

ترک اراده کن سبکبار می شود

آهن چو تن به جذبه آهن ربا دهد

۸

با فقر خوش برآی که این لذت آفرین

شیرینی شکر به نی بوریا دهد

۹

کام نهنگ وشیر بود مهد راحتش

آزاده ای که تن به مقام رضا دهد

۱۰

صائب ز دست وپا بگذر در طریق عشق

تا بال وپر ترا عوض دست وپا دهد

۱۱

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دهدقافیه: ـا۱۱ از ۱۱ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دهددهد
  2. استدهد
  3. مادهد
  4. مندهد
  5. استدهد
  6. خاکدهد
  7. استدهد
  8. شوددهد
  9. آفریندهد
  10. راحتشدهد
  11. عشقدهد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.