غزلیاتغزل شمارهٔ ۴۳۰۹ صائبشاعرصائبمجموعهغزلیاتقالبغزلوزنمفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)منبعویکیدرجآاندازهآروشنکاغذیشبکپی متنذخیرهاشتراکافزودن به مقایسههدیه دادن این شعراشعار همقافیهنمای کتابیکارت تصویریهر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد۱همت نه بی دریغ زر وسیم دادن استاهل کرم کسی است که انصاف می دهد۲چون مور در خرابه دنیا چه سر کنمجایم چو نقطه بر سر خود قاف می دهد۳صائب چه بی دریغ ز کلکت سخن چکدآب حیات را چه به اسراف می دهد۴