غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۳۰۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

در دست زنگی آینه صاف می دهد

۱

همت نه بی دریغ زر وسیم دادن است

اهل کرم کسی است که انصاف می دهد

۲

چون مور در خرابه دنیا چه سر کنم

جایم چو نقطه بر سر خود قاف می دهد

۳

صائب چه بی دریغ ز کلکت سخن چکد

آب حیات را چه به اسراف می دهد

۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می دهدقافیه: ـاف۴ از ۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

  1. دهددهد
  2. استدهد
  3. کنمدهد
  4. چکددهد

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.