کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد
از کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد
۱تا دانه امیدم خاکستری نگردید
دامن کشان به کشتم ابر کرم نیامد
۲گویا به خواب رفته است بخت سیه که امروز
حرفی رقم نمودم مو بر قلم نیامد
۳ز اهل کرم زمانه پیوسته بود مفلس
یا در زمانه مامرد کرم نیامد
۴در امتحان زلفش دل پای کرد قایم
در پله فلاخن این سنگ کم نیامد
۵از شوق آن بر ودوش روزی بغل گشودم
آغوش من چو محراب دیگر بهم نیامد
۶صائب چه چشم داری از فصلهای دیگر
این قسم نوبهاری برخاک نم نیامد
۷
