مرا ناله از پرده دل برآید
به نازی که لیلی ز محمل برآید
۱درین باغ چون سرو آزادگان را
به جای ثمر عقده دل برآید
۲اگر مزرع هستی این رنگ دارد
بر آن دانه رحم است کز گل برآید
۳خوشا کعبه دل که در آستانش
به یک آه صدکار مشکل برآید
۴ز صحرای فردوس دلگیر گردد
غریبی که با گوشه دل برآید
۵در آن حلقه چشم دل ماندحیران
که کشتی ز گرداب مشکل برآید
۶پروبال طوفان بودموج دریا
به مجنون ما کی سلاسل برآید
۷به صد لب اگر زخم گویا نگردد
که از عهده شکر قاتل برآید
۸ز آگاهی خویش در زیر تیغم
خوشا حال صیدی که غافل برآید
۹جگر تشنگان محیط فنا را
چه کام از لب خشک ساحل برآید
۱۰بر آن خال شد دلبری ختم صائب
ز صد بنده یک بنده مقبل برآید
۱۱به دردی بنالم درین راه صائب
که فریاد از راه ومنزل برآید
۱۲
