غزل شمارهٔ ۴۷۲۴ صائب

نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتر

در شوره زار موج سراب است بیشتر

درعالمی که خرج تماشا شود نگاه

در چشم باز، پرده خواب است بیشتر

آتش دل از فغان به نیستان تهی کند

در مغز پوچ شور شراب است بیشتر

نقصان درین بساط بود خوشتر از کمال

بدر از هلال پا به رکاب است بیشتر

از دل، غرض گداختن و آب گشتن است

گلهای باغ خرج گلاب است بیشتر

کام زمانه پرده ناکامی دل است

این آبها نقاب سراب است بیشتر

محرم ترست آتش جانسوز عشق را

هر سینه ای که داغ و کباب است بیشتر

زین آبها که درگره سخت گوهرست

امید من به موج سراب است بیشتر

افزود از دمیدن خط پیچ و تاب زلف

بیم ستمگران ز حساب است بیشتر

صائب به وصل گنج گهر زود می رسد

از عشق هردلی که خراب است بیشتر