غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۹۸۷ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

لاله باغ تجلی است رخ نیکویش

۱

من که از رشک دل روشن خود می سوزم

چون ببینم که شود آینه همزانویش ؟

۲

بخیه راز نهان جوهر شمشیر شده است

بس که شد آینه پردا(ز د)لم ازبویش

۳

خانه اش گر شود از موج حوادث ویران

صائب آن نیست که لنگر بکند ازکویش

۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـویش۴ از ۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

  1. دلجویشنیکویش
  2. سوزمهمزانویش
  3. استازبویش
  4. ویرانازکویش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.