غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۰۰۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

ربود خواب مرا نرگسِ گران‌خوابش

۱

میان برهمن و بت حصار سنگ کِشد

نظرفریبی ابروی همچو محرابش

۲

عقیق خون مسیحا به زیرِ لب دارد

هنوز تشنهٔ خون است لعلِ سیرابش

۳

خلیل کو گل از آن روی آتشین چیند؟

کجاست خضر که بیند به عالمِ آبش؟

۴

به جامه‌خانهٔ گردون نظر سیاه مکن

حذر! که گرد رخ اخگرست سنجابش

۵

محیطِ عشق محال است آرمیده شود

به تیغِ موج بریدند نافِ گردابش

۶

هنوز مست غرور است چشم او صائب

نکرده سبزه خط زهر در شکر خوابش

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـابش۶ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • برخی مصرع‌ها از الگو پیروی نمی‌کنند

پایان مصرع‌ها

  1. مهتابشگران‌خوابش
  2. کشدمحرابش
  3. داردسیرابش
  4. چیندآبش
  5. مکنسنجابش
  6. شودگردابش
  7. صائبخوابش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.