جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنم
ساغری چون دولت بیدار در کارش کنم
۱قلب من شایسته سودای ماه مصر نیست
خرده جان را مگر صرف خریدارش کنم
۲چون توانم دامن افشاند از گل بی خار او
من که نتوانم ز پای خود برون خارش کنم
۳ره به آن موی میان بردن نمی آید ز من
رشته جان را مگر پیوند زنارش کنم
۴حسن بی پروا نمی گردد به عاشق مهربان
هرنفس از ناله گرمی چه آزارش کنم
۵باردوش هرکه گردم چون سبوی پرشراب
در تلافی از غم عالم سبکبارش کنم
۶رحم اگر مانع نمی گردید از جرات مرا
می توانستم به درد خود گرفتارش کنم
۷مورم اما گرسلیمان را گذار افتد به من
صائب از راه نصیحت حرف در کارش کنم
۸
