غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۶۵۳ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

نیست ممکن که اثر در دل در دل آن ماه کنم

۱

به کشیدن دل خود چون تهی از آه کنم؟

نیست در دست من این رشته کوتاه کنم

۲

می کند گریه تراوش از دل من بی خواست

نیست در دست من این رشته که کوتاه کنم

۳

چه فتاده است که از خانه نهم بیرون پای؟

من که چون چشم قناعت به پرکاه کنم

۴

من که هر پاره دلم پیش بتی در گروست

به چه دل بندگی حضرت الله کنم؟

۵

در وطن شد به زر قلب برابر یوسف

به چه امید برون من سر ازین چاه کنم؟

۶

مرکز حلقه ماتم زدگانش سازم

هر که را از غم جانکاه خود آگاه کنم

۷

پرده نکهت گل، برگ نگردد صائب

چون گره در دل صد پاره خود آه کنم؟

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کنمقافیه: ـه۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کنمکنم
  2. کنمکنم
  3. خواستکنم
  4. پایکنم
  5. گروستکنم
  6. یوسفکنم
  7. سازمکنم
  8. صائبکنم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.