غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۷۲۰ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارم

هزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

۱

مدار رزق به اقبال قسمت است که من

در آستین شکر و زهر در دهن دارم

۲

ز صبح مهر تمنا کنم چه ساده دلم

که چشم بخیه ز سر رشته کفن دارم

۳

چو گردباد غبار دل است جامه من

به مرگ و زیست بس است این قبا که من دارم

۴

سپر ز شبنم گل کرده ام ز ساده دلی

سر مجادله با مهر تیغ زن دارم

۵

نمی شود سر خود در سخن نکنم

چو خامه زخم نمایانی از سخن دارم

۶

سپر فکندن من گرد من حصار بس است

به این سلاح چه پروای تیغ زن دارم

۷

مرا به جوشن داودی احتیاجی نیست

ز جان سخت زره زیر پیرهن دارم

۸

چو شمع صبح بپا افتاده ام صائب

سر وداع حریفان انجمن دارم

۹

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دارمقافیه: ـن۹ از ۹ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. دارمدارم
  2. مندارم
  3. دلمدارم
  4. مندارم
  5. دلیدارم
  6. نکنمدارم
  7. استدارم
  8. نیستدارم
  9. صائبدارم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.