غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۷۳۱ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

ازین ستاره دنباله دار می ترسم

۱

چو مهره در دهن مار می توانم رفت

از آن دو سلسله تابدار می ترسم

۲

ز رنگ و بوی جهان قانعم به بی برگی

خزان گزیده ام از نوبهار می ترسم

۳

ز نیش مار به نرمی نمی توان شد امن

من از ملایمت روزگار می ترسم

۴

شکست دشمن عاجز نه از جوانمردی است

ترا گمان که من از نیش خار می ترسم

۵

به تنگ حوصلگان بر نمی توان آمد

از بحر بیش من از چشمه سار می ترسم

۶

مرا ز آتش دوزخ نمی توان ترساند

ز شرمساری روز شمار می ترسم

۷

ز سیل حادثه از جا نمی روم صائب

ز شبنم رخ آن گلعذار می ترسم

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: می ترسمقافیه: ـار۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ترسمترسم
  2. رفتترسم
  3. برگیترسم
  4. امنترسم
  5. استترسم
  6. آمدترسم
  7. ترساندترسم
  8. صائبترسم

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.