غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۹۷۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگان

رفته اند از حلقه ماتم برون دیوانگان

۱

هر دم از بی اختیاری صورتی بر می کنند

مهره مومند در دست جنون دیوانگان

۲

سنگ طفلان چیست، کز جان و دل سختی پذیر

کوه را سازند بی صبر و سکون دیوانگان

۳

در بیابانی که باشد لاله زارش بوی خون

مست گردند از شراب لاله گون دیوانگان

۴

تا ز چشم شور ارباب خرد ایمن شوند

می زنند از داغ، نعل واژگون دیوانگان

۵

بلبلان دیوانه اند و بوی گل از اتحاد

می دود در کوچه و بازار چون دیوانگان

۶

می کند باد مخالف شور دریا را زیاد

می شوند آشفته صائب از فسون دیوانگان

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: دیوانگانقافیه: ـون۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. دیوانگاندیوانگان
  2. کننددیوانگان
  3. پذیردیوانگان
  4. خوندیوانگان
  5. شونددیوانگان
  6. اتحاددیوانگان
  7. زیاددیوانگان

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.