غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۰۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟

نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را

۱

به خط تسلی ازان لعل آبدار شدم

که خاک می کشد از آب بهتر آتش را

۲

ز برق شوخی او ریخت کوه قاف از هم

نهان به شیشه چسان سازم آن پریوش را؟

۳

عنان برگ خزان دیده در کف بادست

چگونه جمع کنم این دل مشوش را؟

۴

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: راقافیه: ـش۴ از ۴ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است
  • شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

  1. رارا
  2. شدمرا
  3. همرا
  4. بادسترا

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.