غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۳۳۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

حضور می طلبی سینه را مصفا کن

گهر پرست تو گنجینه را مصفا کن

۱

ز خانه بصفا میهمان نگردد کم

همین تو سعی کن آیینه را مصفا کن

۲

مه از گرفتگی آمد برون به جام زدن

تو هم به جام زدن سینه را مصفا کن

۳

دگر برای چه روزست باده روشن؟

ز تیرگی شب آدینه را مصفا کن

۴

نظر به صافی چشمه است جویباران را

به دشمنان دل پر کینه را مصفا کن

۵

ذلیل می شود از رقعه طمع درویش

ز پینه خرقه پشمینه را مصفا کن

۶

به لوح ساده توان کرد حسن را تسخیر

ز جوهر آینه سینه را مصفا کن

۷

هلال آینه روشن است صائب حسن

تو همچو صبح همین سینه را مصفا کن

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: را مصفا کنقافیه: ـینه۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. کنکن
  2. کمکن
  3. زدنکن
  4. روشنکن
  5. راکن
  6. درویشکن
  7. تسخیرکن
  8. حسنکن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.