غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۶۹۵ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شهره می سازد سخن را در جهان استادگی

می کند این آب روشن را روان استادگی

۱

از تأمل مستمع سازد سخن را خوش عنان

تیر را بخشد پر و بال از نشان استادگی

۲

زندگی با تازه رویان عمر می سازد دراز

سرو را دارد جوان در بوستان استادگی

۳

دل چو آگاه است کم آشفته می گردد حواس

گوسفندان را کند امن از شبان استادگی

۴

از اقامت سبز شد در جوی خضر آب حیات

می شود زنگار بر آب روان استادگی

۵

تا هدف را می توان در زیر بال و پر کشید

تیر را خوش نیست در بحر کمان استادگی

۶

راحت منزل بود بر رهنوردان سنگ راه

می کند آب گوارا را گران استادگی

۷

در چنین وقتی که گل واکرده آغوش وداع

در گشاد در مکن ای باغبان استادگی

۸

پای در دامن کشیدن نیست بر پیران گران

بار باشد بر دل سرو جوان استادگی

۹

از ثبات پا توان بر دشمنان فیروز شد

سرو را خط امان شد از خزان استادگی

۱۰

کعبه را چون محمل لیلی به راه انداختم

شوق من نگذاشت در سنگ نشان استادگی

۱۱

لازم پیری است صائب برگریزان حواس

در فتادن چون کند برگ خزان استادگی؟

۱۲

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: استادگیقافیه: ـان۱۲ از ۱۲ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«استادگی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد

پایان مصرع‌ها

  1. استادگیاستادگی
  2. عناناستادگی
  3. درازاستادگی
  4. حواساستادگی
  5. حیاتاستادگی
  6. کشیداستادگی
  7. راهاستادگی
  8. وداعاستادگی
  9. گراناستادگی
  10. شداستادگی
  11. انداختماستادگی
  12. حواساستادگی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.