غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۸۵۲ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر سرای جهان در خور سزا بودی

ز خوان رزق شکر روزی هما بودی

۱

اگر به زور تردد شدی فراوان رزق

تمام حاصل عالم ز آسیا بودی

۲

اگر حیات مقدر به زر فزون گشتی

کجا دو هفته گل سرخ را بقا بودی؟

۳

اگر نه کام جهان در کنار ناکامی است

کلید گنج نه در کام اژدها بودی

۴

اگر نه مصلحت خلق در غم و شادی است

همیشه بام عناصر به یک هوا بودی

۵

اگر به پای طلب روزی آمدی در دست

کلید گنج سعادت هزار پا بودی!

۶

به قدر حاجت اگر اعتبار می افزود

نمک چو جان گرامی گرانبها بودی

۷

به جان یکدگر این ناکسان چه می کردند

اگر نه روزی هر کس جدا جدا بودی

۸

اگر به جاه رسیدی کسی به استحقاق

مقام اهل سخن عرش کبریا بودی

۹

به قدر همت اگر هر کسی گرفتی اوج

مقام صائب بر ذروه سما بودی

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بودیقافیه: ـا۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. بودیبودی
  2. رزقبودی
  3. گشتیبودی
  4. استبودی
  5. استبودی
  6. دستبودی
  7. افزودبودی
  8. کردندبودی
  9. استحقاقبودی
  10. اوجبودی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.