غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۸۷۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

حضور عافیت رایگان چه می دانی؟

۱

نکرده ای سفری در رکاب بیهوشی

گذشتن از سر کون و مکان چه می دانی؟

۲

ز برگ و بار تعلق نگشته ای دلسرد

تو قدر سیلی باد خزان چه می دانی؟

۳

نیافتی نظر از شبنم سبک پرواز

نشست و خاست درین بوستان چه می دانی؟

۴

دلت خوش است که داری ثمر درین بستان

فراغبالی سرو روان چه می دانی؟

۵

فریب خورده نیرنگ نوبهارانی

عیار چهره زرد خزان چه می دانی؟

۶

تمام عمر به تن پروری برآمده ای

غمی به غیر غم آب و نان چه می دانی؟

۷

در آفتاب قیامت نسوخته است دلت

قماش داغ دل خونچکان چه می دانی؟

۸

تو کز حصار تن خود نرفته ای بیرون

ره برون شدن از آسمان چه می دانی؟

۹

ترا که کار نیفتاده با جهان صائب

سبک رکابی عهد جهان چه می دانی؟

۱۰

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: چه می دانیقافیه: ـان۱۰ از ۱۰ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«چه می دانی» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

  • پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
  • ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)

پایان مصرع‌ها

  1. دانیدانی
  2. بیهوشیدانی
  3. دلسرددانی
  4. پروازدانی
  5. بستاندانی
  6. نوبهارانیدانی
  7. ایدانی
  8. دلتدانی
  9. بیروندانی
  10. صائبدانی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.