غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۸۷۹ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

به قدر مرتبه حسن خویش ناز کنی

۱

خوش است غارت دل ها، ولی نه چندانی

که عمر جلوه خود صرف ترکتاز کنی

۲

نهایتش گرهی چند وا کند از زلف

ز دست کوته ما چند احتراز کنی؟

۳

نظر به جانب من کن که چند روز دگر

غبار خط نگذارد که چشم باز کنی

۴

وفا جبلی خوبان نمی شود صائب

چه لازم است سخن را عبث دراز کنی؟

۵

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: کنیقافیه: ـاز۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. کنیکنی
  2. چندانیکنی
  3. زلفکنی
  4. دگرکنی
  5. صائبکنی

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.