غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۸۹۴ صائب

شاعر
صائب
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

روی زمین به زلف معنبر گرفته ای

با این سپه چه ملک محقر گرفته ای

۱

چشم ستمگر تو کجا، مردمی کجا

بادام تلخ را چه به شکر گرفته ای؟

۲

حیف آیدت به قیمت دل خاک اگر دهی

چون گل پی فریب به کف زر گرفته ای

۳

خورشید را به حلقه فتراک بسته ای

امروز چون شکاری لاغر گرفته ای؟

۴

در آب و آتشم مفکن روز بازخواست

چون در ازل ز خاک مرا برگرفته ای

۵

آتش ز نغمه توام ای نی به جان فتاد

این چاشنی ز لعل که دیگر گرفته ای؟

۶

لوح مزار دشمن بیهوده گو شود!

این سایه ای که از سر ما برگرفته ای

۷

صائب تو از کجا، روش مولوی کجا؟

چون پرده حیا ز میان برگرفته ای؟

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: ایقافیه: ـگرفته۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. ایای
  2. کجاای
  3. دهیای
  4. ایای
  5. بازخواستای
  6. فتادای
  7. شودای
  8. کجاای

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ صائب

۹٬۸۷۴ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۶٬۹۹۵ شعر) قرار دارد.